Живот на нозе за Валентина

Како да им ветиш на своите деца дека ќе станеш… кога телото веќе не те слуша?

Како да ги гледаш во очи додека те прашуваат „мамо, ќе бидеш ли пак како порано?“, а ти самата не знаеш дали ќе можеш да направиш уште еден чекор?

Јас сум мајка. Имам ќерка и син – 13 и 15 години. Тие се мојата сила, мојата причина да издржам.

Но денес тие ме гледаат како лежам и не можам да станам. И нема поголема болка од тоа да видиш страв во очите на сопственото дете.

Од кога знам за себе, нешто не беше во ред со моите нозе. Уште како мала одев накриво, но никој не знаеше зошто. Поминав низ операција со надеж дека конечно ќе биде подобро. Сонував нормален живот. Сонував да трчам, да работам, да живеам без болка. Но болката остана.

Кога ги родив моите деца, мислев дека љубовта ќе ми даде сила да издржам сè. И издржував. И кога нозете ми попуштаа. И кога болката ми се качуваше до грло. Имало денови кога едвај стигнував до бањата, кога секој чекор ми беше како нож во телото, но молчев. Се насмевнував пред нив. Стискав заби. Не сакав да ги плашам.

Пред извесно време паднав во дупка. Од тој ден, не можам да одам. Болките се нечовечки. Пијам апчиња секој ден, но и тие сè помалку помагаат. Лежам и слушам како животот се одвива околу мене, а јас не можам да учествувам во него. Потребна ми е итна операција на двата колка. Без неа… нема да можам повторно да станам.

Моите деца плачат. Ме прашуваат дали ќе можам повторно да ги прегрнам стоејќи. Дали ќе можам да ги испратам на училиште на нозе. Дали ќе можам да бидам нивната мајка како што бев. А јас… јас само ги гушкам од кревет и се молам да најдам сила да им ветам нешто во што и самата не сум сигурна.

Мојот сопруг е мојата поддршка. Прави сè што може. Но ова е повеќе од нашите можности. Ние не бараме луксуз. Не бараме удобност. Бараме шанса. Шанса јас повторно да застанам. Да ги прегрнам моите деца без да чувствувам дека сум товар.

Ве молам, ако можете – помогнете ми. Секоја донација, секој споделен збор, секоја молитва значи светлина во оваа темнина. Не барам чудо. Барам можност повторно да бидам мајка на нозе.

Од срце ви благодарам што ме слушнавте. Вашата добрина може да ми ги врати чекорите – и надежта.