Подарете му Втора Шанса На Андреј

Какво детство е тоа кога на четири години не трчаш по топка, туку учиш да издржиш болка? Какво детство е тоа кога јас, како мајка, не те бркам да се вратиш дома, туку те носам во раце и се молам да не те боли уште повеќе?

Јас сум мајка на Андреј. Моето дете има само четири години. На две години, по висока температура, мојот свет се сруши. Од тој ден, моето дете не може да оди. Не може да зборува. А јас секој ден живеам со болка што не може да се опише со зборови.

Го гледам како ме гледа. Со тие очи полни доверба. Очекува јас да можам сè. Очекува јас да го заштитам. А јас… јас би дала сè на овој свет, само да можам да му ја тргнам болката. Да можам да го видам како станува и трча. Да можам да го слушнам како ме вика „мамо“.

Андреј е златно дете. Нежно, тивко, со насмевка што ми го крши срцето. Не заслужи ваков почеток. Не заслужи болници наместо игралишта. Солзи наместо смеа. Не заслужи јас да учам како да бидам силна додека внатре се распаѓам.

Секој ден е борба. Борба да го нахранам. Да го пренесам. Да го успијам кога плаче од болка. Борба да не се скршам пред него. Плачам кога ќе заспие. Плачам тивко, за да не ме чуе. Плачам за детството што му го одзеде животот.

Но има надеж. Постои можност во Турција, со помош на специјализиран третман, Андреј да добие втора шанса. Шанса повторно да застане на свои нозе. Шанса за живот каков што секое дете заслужува.

Ние како родители даваме сè од себе. Сè што имаме и сè што немаме. Но финансиски сами не можеме. И колку и да боли ова да го кажам, морам. Затоа што се работи за моето дете.

Ве молам, како мајка што секој ден се бори за своето дете – помогнете ни. Помогнете му на Андреј. Секој денар, секое споделување, секоја подадена рака значи чекор поблиску до денот кога моето дете ќе може само да оди.

Помогнете му на ова мало срце да добие живот каков што заслужува.
Од срце, една мајка што не се откажува од своето дете.